MARJA's MOESTUIN



donderdag 26 augustus 2010

Recept wortelsoep van Ria

Ik heb veel grote (zomer)wortelen dus heb ik aan de hand van de ingrediënten gekozen voor deze wortelsoep.

De wortelen eerst schillen of raspen en in blokken snijden.

In een pan een ui klein snijden en in olijfolie fruiten samen met 2 fijn gesneden teentjes knoflook en een halve eetlepel kerriepoeder.

Na het fruiten in deze pan heet water met bouillonblok en de stukjes wortel doen en deze ongeveer 20 minuten laten sudderen. Dan met een staafmixer pureren en op smaak brengen met een halve eetlepel kerriepoeder en zout en peper naar smaak.

Omdat ik de soep wat vlak vond heb ik nog wat cayennepeper toegevoegd.

Recept rode bieten salade van Ria

Een recept van mijn schoonmoeder.


2 bieten en 2 à 3 aardappelen gaar koken en af laten koelen., daarna schoonmaken en grof snijden of grof raspen. 1 ui en een fris zure appel schoonmaken en klein snijden en erbij doen.


Dit mengsel op smaak brengen met azijn, suiker, zout (ik gebruik Herbamare kruidenzout van Vogel), peper en mayonaise. Alles goed met elkaar vermengen.


Deze massa op een bedje van sla leggen en garneren met plakjes hard gekookt ei , tomaat en peterselie. Eventueel op de plakjes ei en tomaat nog een toefje mayonaise doen.

maandag 23 augustus 2010

The annual vegetable lady society summer dinner

Afgelopen zaterdag vond ons 'annual vegetable lady summer dinner' plaats. 5 vegetable ladies en hun partners hebbeb vreselijk hun best gedaan om met ingredienten uit eigen groententuin leuke gerechten te maken. Het resultaat was super en overvloedig en bovenal zeer gezellig. Onder het genot van diverse drankjes hebben we zeer veel lekkers genuttigd. Daarbij was het weer ons zeer gunstig gezind want we hebben tot in de kleine uurtjes lekker buiten kunnen zitten.
Natuurlijk ga ik proberen om alle recepten hier op de blog te plaatsen. Te beginnen met de door mijzelf gemaakte venkelkroketjes:

Venkelkroketjes



Uit magazine Buitenleven: venkelkroketjes
nodig: 70 gram boter, fijngesnipperd sjalotje, 95 gram bloem , 150 ml groentebouillon, 50 ml room, peper en zout, nootmuskaat, 3 eieren, 100 gram geraspte peccorino, 2 venkelknollen in blokjes, venkelgroen, zonnebloemolie, paneermeel


Bereidingswijze: Fruit het sjalotje zachtjes in de boter en voeg vrij snel 95 gram bloem toe. Roer goed door en laat flink warm worden. Het mengsel moet loskomen van de pan. Voeg de koude bouillon toe en roer de massa met een garde glad. Voeg vervolgens de room toe en laat het geheel 30 minuten op een heel zacht vuurtje gaar worden. Dit is nodig om de meel- smaak kwijt te raken. De massa is nu behoorlijk dik. Voeg peper, zout en nootmuskaat naar smaak toe. Meng de afgekoelde ragout met de venkelblokjes, het venkelgroen, de peccorino en een eidooier. Kneed de massa in kleine kroketjes en doe bloem, twee losgeklopte eieren en paneermeel elk op een eigen bordje. Haal de kroketjes eerst door de bloem, daarna door het ei en als laatste door het paneer- meel. Frituur ze op 180° C tot ze goudbruin zijn.

Op naar the annual vegetable lady sociecty winter dinner. Waarschijnlijk met zeer veel stamppot.








vrijdag 13 augustus 2010

Groententuin op dak van New York's Restaurant

Dat het onderhouden van een groententuintje echt heel erg hip is, bewijst wel het feit dat er in New York binnenkort een restaurant opent dat beschikt over een dakmoestuin zonder aarde. 

In 2001 opende in een Amsterdamse kweekkas uit 1926 restaurant De Kas. Met als vernieuwend element: een kwekerij. Vers geplukte groenten en kruiden belanden via de keuken zo op het bord van de gasten. Een concept dat inmiddels overal navolging heeft gekregen. Maar wat als je midden in een dichtbebouwde stad als New York zit? Dan ga je het dak op. Het binnenkort te openen restaurant Bell Book & Candle op de begane grond van een pand in Manhattan heeft een dakmoestuin, zoals al verschillende restaurants in bijvoorbeeld de wijk Brooklyn. Maar er is een verschil.

Groenten telen op een dak heeft zo zijn beperkingen. Een dak kan niet altijd (zware) bakken met aarde dragen. Bell Book & Candle heeft gekozen voor het telen met hydrocultuur: geen grond maar water. In rechtopstaande buizen (zie afbeelding) bevinden zich gaten waaruit munt, kikkererwten, tomaten, sla, watermeloen, aardbeien en andere groenten, fruit en kruiden tevoorschijn komen. Langs hun lange wortels in de buizen zelf voert met tussenpozen een computergestuurde stroom water, voorzien van voedingsstoffen. Bell Book & Candles chefkok John Mooney zal 60 procent van de oogst gebruiken; de rest belandt in de keukens van omringende restaurants. Chefkok John Mooney verklaart zo effecient mogelijk te willen werken. Hij hoopt dat zijn moestuin, die een jaar lang is getest, ‘het begin is van iets groots’.

Voor de gelukkigen onder ons die binnenkort een bezoekje aan New York brengen het adres: Bell Book & Candle, 141 West 10th Street (Greenwich Avenue), (212) 414-2355.

dinsdag 10 augustus 2010

Pruimenberg

15 jaar geleden hebben we in een klein weitje waar een paar schaapjes en geitjes liepen een pruimenboom geplant. Ondanks dat de boom een zwaar leven had vanwege de slooppogingen van de geitjes, leverde onze pruimenboom om het jaar een aanzienlijke pruimenoogst op.

Maar dit jaar breekt onze boom een persoonlijk record. Er hangen zelfs zoveel pruimen aan, dat de takken afbreken. Vanaf dit weekend zijn we dan ook voortdurend pruimen aan het plukken. Onze vriend Marc heeft er pruimentaarten van gemaakt en ikzelf heb er zeker 30 potten pruimenjam van gemaakt.

En natuurlijk verlaat niemand ons erf zonder een bak pruimen of potten pruimenjam.

En nog buigen de takken tot op de grond van de pruimen. De wespen hebben ook al bezit genomen van een deel van de pruimen. Maar ook voor hen is het te veel. Ik ga dus rustig door met pruimen plukken, pruimen eten, pruimen verwerken en pruimen weggeven.

dinsdag 27 juli 2010

Melancholische rode bietjes

Nu ben ik zelf niet echt super enthousiast over rode bietjes. Als je ze kookt, komt er zo'n 'suikerbietenfabriek-lucht' in je keuken. En dat doet me altijd aan het najaar denken, aan het einde van de zomer en begin van de winter. Want dan ging in Breda altijd de bietencampagne van start. En reden de vrachtwagens met suikerbieten af en aan bij de suikerfabriek en rook half Breda naar gekookte suikerbieten.
Maar van mijn buurvrouw heb ik een aantal bietenplantjes gekregen en die zijn inmiddels uitgegroeid tot volwassen bietjes. En dan moeten mijn melancholische gevoelens plaats maken voor pure praktijk. Kortom de bietjes moeten een smakelijke weg naar ons bord vinden.
En bij de lunch vandaag kwam ik op het idee voor een bietensalade. Een collega had een bakje bietensalade van de Lidl bij zich en deze smaakte wonder boven wonder best aardig. Dus heb ik de ingredienten van het etiket overgeschreven en ben ik thuis aan de slag gegaan om een 'home-made' kopie te maken.

Hiervoor heb je nodig:
5 gekookte en fijngesneden bietjes, 1 gesnipperd uitje, half fijn gesneden wit kooltje, handje rozijntjes, 1 fijngesneden appeltje.
Je mengt deze ingrediënten samen en voegt daar een lekkere dressing aan toe van bijv. witte balsamico azijn, olijfolie, peper, zout en eetlepel honing.

Uiteindelijk smaakte de eigen versie stukken beter dan die van de Lidl.

maandag 19 juli 2010

Courgettes, courgettes, courgettes en nog eens courgettes

Iedereen met een moestuin heeft één soort groenten altijd. En dat is Courgette. Groene courgettes, ronde courgettes, gele courgettes, enz. enz. Volgens mij groeit er niets makkelijker als courgettes. Beginners maken vaak de fout om de eerste keer te veel courgetteplanten te zetten en dan kom je om in de courgettes. En die dingen kunnen je ook steeds weer verrassen. De ene dag kijk je in de plant en zie je een mini courgette zitten die nog te klein is voor de keuken. Je vergeet het een paar dagen en plotseling zit daar een mega courgette die misschien alleen nog goed is voor courgettesoep. De gouden regel is dan ook laat je courgettes niet groter dan 20 cm worden. Dus oogst ze op tijd.
Maar iedereen met een moestuintje zit in deze tijd van het jaar met een courgette-overschot. Dus daarom hieronder een paar simpele snelle recepten om dit overschot nuttig weg te werken. Geen haute cuisine recepten, maar gewoon recht op en neer, huis, tuin en keuken recepten.

1e snelle recept is COURGETTE SOEP:
Nodig uiteraard courgette(s), uitjes, knoflook, bouillon(blokje), olijfolie, peper, zout, div. kruiden, evt. cremefraiche
Bereiding: je bakt in een wok of braadpan in de olijfolie de gesnipperde uitjes en 1 of 2 fijngesneden teentjes knoflook goudbruin aan. Daarna doe je er de in blokjes gesneden courgette(s) bij en bakt die ook lekker mee. Daarnaa doe je er bouillon bij van bijv. bouillonblokje totdat de courgette net onder staat. Vervolgens wat peper en zout en even laten doorsudderen. Ik doe er dan voordat ik de staafmixer erin zet eerst nog verse bladselderie bij. Dan gaat de staafmixer erin en maak je een mooie soep. Daarna gaan de verse kruiden erin bijv. fijngesneden bieslook en peterselie. Heel even laten koken. En bij het opdienen een lik creme fraiche erin. Klaar.

2e snelle recept: OMELET MET COURGETTE:
Je raspt per persoon een halve courgette fijn, doet daar fijngesneden kruiden bij zoals peterselie, bieslook, selderie, maggieplant etc. 2 eieren per persoon, beetje peper en zout en klein scheutje melk en olijfolie. Klopt dit goed op en bakt dit in koekenpan in beetje olijfolie. Leg er een paar plakjes geitenkaas op en zodra de ommelet aan de onderkant goed wordt, zet je de pan even onder een hete grill zodat de geitenkaas kan smelten. Lekker op een paar bruine boterhammen!

3e (minder snelle) recept: COURGETTE PICKLES:
Door het inmaken krijgen de courgettes een lekkere zoetzure smaak die uitstekend past bij vlees of een boterham met kaas.
Nodig: 3kg courgettes, 3 rode paprikas, 3 grote uien, ¼ kopje zout, 3 kopjes witte wijnazijn, 2 kopjes suiker, 3 EL honing,
1 EL mosterdzaadjes, 1/2 tl gemalen kurkuma,½ tl gemalen kruidnagel

Snijd de courgette, uien en paprika in kleine blokjes en doe deze samen in een grote schaal. Strooi hier het zout overheen en laat één nacht trekken. Neem een pan die groot genoeg is voor alle groenten en doe daar de azijn, de suiker, de honing en de kruiden in. Breng langzaam aan de kook en roer tot de suikerkristallen helemaal zijn opgelost. Doe nu de groenteblokjes erbij en laat het geheel 10 min sudderen. Vul het mengsel warm in gesteriliseerde (weck)potten, zet deze op hun kop en laat ze afkoelen.

4e (redelijk) snel recept: COURGETTE CHUTNEY
Je kunt bijna overal chutney van maken, dus zeker ook van courgettes. Doe het in een gezellig potje en leuk om weg te geven.
Nodig: wederom courgettes (geel, groen, lang, rond, maakt niet uit) niet te groot!, olijfolie, gesnipperd uitje, teentjes knoflook, peper, zout, 2 kopjes (bruine)suiker, kopje witte balsamico azijn of cider azijn, 1 kopje rozijntjes of krentjes.
Bereiden: bak in een pan het gesnipperde uit met de fijngesneden knoflook, doe hier de kleine blokjes courgettes bij en fruit dit samen. Als de courgettes een beetje bruine kleur hebben doe je er de azijn, suiker, peper en zout bij en de rozijntjes. Heb je nog een restje witte wijn staan, doe dit er ook gerust bij. Laat het geheel inkoken totdat je een jam-achtige prutje heb. En doe dit in uitgekookte (weck)potjes.

En heb je dan nog courgettes over, dan kan je ze weggeven aan nietsvermoedende visite, of zet een kistje aan de weg met en zgn. 'honesty box'.

vrijdag 25 juni 2010

Wat heeft de staart van een haring vandoen met een groententuin?


Nou dat is heel simpel. Ik lever nog dagelijks een strijd tegen de woelmuizen in mijn tuin ! En iedere tip die ik krijg, probeer ik uit. En deze week kreeg ik de tip om de staart van nieuwe haring in de grond in te graven, op de plaats waar de kleine terroristen hun gangen graven. Volgens zeggen houden de kleine graafmachientjes niet zo van de lucht van haring. (Ik zelf ook niet, dus ik snap het helemaal.)
Nu lust ik zelf geen haring. Maar gelukkig manlief wel. Dus die heeft deze week al een paar keer nieuwe haring moeten eten.
Echter het heeft nog steeds niet geholpen. Dus straks maar weer haring kopen en aan manlief voeren.......

donderdag 17 juni 2010

Het leven van een moestuinvrouw gaat niet over rozen ......

Ieder vrij uurtje probeer ik in mijn groentetuin door te brengen. Maar sinds vorig weekend wordt mijn tuintje geteisterd door een onzichtbare terrorist. Hoogstwaarschijnlijk heb ik een of meerdere woelmuizen of woelratten in mijn tuin. Ik ontdekte het vorig weekend omdat ik ineens allemaal halfbovengrondse gangen had en een aantal planten van onderaf uit de grond 'geduwd' werden en bij bestudering nauwelijks nog wortels hadden en dus dood gingen. Iets waar ik dus niet vrolijk van word!. Natuurlijk ben ik meteen links en rechts en op internet naar oplossingen gaan zoeken. Ik kreeg van alles te horen. Zoals afgewerkte olie in de gaten gieten. Wat me niet zo verstandig leek omdat je dan toch wel heel erg je bodem aan het verontreinigen bent. Of om wonderolie in de gaten te gieten. De stank zou de woeldiertjes verjagen. Van de buurman kreeg ik muizengif om in de gangetjes te doen. Inmiddels heb ik een gifdoos bij de boerenbond gekocht waar muizengif in zit zodat de vogels en andere dieren er niet bij kunnen. Heeft manlief pijpen in de grond geslagen met dekseltjes erop die lawaai moeten maken. De woel terroristen zouden een hekel aan lawaai hebben. En heb ik een mollenverjager-pieper in de grond gestoken. En natuurlijk is de slootkant - want mijn moestuin grenst aan een sloot - helemaal schoon gemaakt. Maar ondanks het grove geschut, durf ik 's morgens bijna niet naar de tuin te gaan kijken. Iedere ochtend ontdek ik nieuwe gangen!
En tot overmaat van ramp gingen mijn peper-, paprika-, en tomatenplantjes in mijn kasje ook allemaal dood. Mijn buurvrouw kwam gisteren even kijken en constateerde toch echt dat ik die plantjes te veel water heb gegeven waardoor ze weg zijn gerot. Niet leuk en super stom van mij maar ik weet in ieder geval nu wel wat er fout ging. Een geval van te veel liefde ..
En dan voltrekte zich nog een mini mysterie. Ik heb 5 pompoenen planten staan. Wat al de derde poging is want eerdere planten zijn steeds door woelmuizen / ratten / slakken vernietigd. Maar gisteren. Amper 2 uurtjes nadat ik gestopt was met mijn werk in de tuin, ging ik even kijken en wonder boven wonder was de grootste pompoenplant, die toch al een redelijke afmeting had, helemaal maar dan ook helemaal verdwenen met wortel en al en niets van terug te vinden. Een heel groot raadsel dus. Ik ben maar naar een Engelse detective gaan kijken op TV. Daar worden de moorden tenminste altijd opgelost.

dinsdag 8 juni 2010

Help ! wie weet wat mijn plantjes opeet

De peperplantjes, paprikaplanten, tomatenplanten, jonge pompoen en komkommerplanten in mijn kasje worden op wonderlijke wijze opgegeten. Maar ik kan echt geen beestjes ontdekken. Emelten zouden het ook niet kunnen zijn. Want het gebeurt zowel met planten in potten als in de grond. Het begint met de blaadjes die bij het steeltjes wel afgeknaagd lijken te worden. En dan echt in één nacht (of dag) is het plantje dood. En kan ik het zo uit het potje of de grond trekken zonder dat het nog vast zit aan de wortels. Het steeltje is dan bruin geworden en het plantje is dus heel snel aan het dood gaan. Ik heb mijn boeken er op nageslagen maar kan geen enkele naam van een beestje vinden die dit zou kunnen doen. Je ziet ook niets op het plantje zitten. Ik heb nu voor de zekerheid maar met Spruzit gespoten. Maar zou heel graag van iemand horen wat dit nu is. Want nu gaat alles dood !!

maandag 7 juni 2010

NRC Next koken

Dagelijks lees ik 's morgens NRC Next. En een van de leukste rubrieken vind ik de kookrubriek van Janneke Vreugdenhil. Zij geeft echt recepten die goed te maken zijn. Op dit moment is het helemaal super want het thema deze week is 'eten uit eigen tuin'. Elke dag staat er een recept in NRC Next. Als je deze krant niet leest, niet getreurd, je kunt het ook lezen op internet:
www.nrcnext.nl/koken

Eigenlijk te druk voor de blog

Met de regenbuitjes van het weekend in combinatie met het zonnetje is er heel veel werk in de moestuin. Eigenlijk te veel werk om ook nog tijd voor het bijhouden van de blog vrij te maken. Gelukkig gaat alles nu een beetje groeien. Ik ging me toch een klein beetje zorgen maken. Vorige week was ik een paar dagen op vakantie en was zelfs zo bezorgd over mijn boontjes dat ik de thuisblijvers vroeg om mij te sms'en wanneer de boontjes op kwamen. Gelukkig zijn de boterboontjes en snijboontjes nu opgekomen. Maar waarschijnlijk heb ik mijn spercieboontjes toch iets te diep gezet. Want in de 5 rijtjes is er pas 1 plantje opgekomen! En er is nog iets waar ik me min of meer zorgen over maak; van een aantal plantjes worden de blaadjes opgegeten. Met name de peperplantjes in het kasje zijn steeds de dupe. Eerst dacht ik dat slakken de boosdoenders waren. Maar met het strooien van (biologische) slakkenkorrels ga ik er toch vanuit dat ik die glibberige jongens de baas ben. Rupsjes kan ik ook niet ontdekken. Dus het is een groot raadsel. Wie het weet mag het zeggen ......
En er zijn nog meer dingen waarover ik me blijf verbazen. In alle moestuin boeken en op het zakje staat dat snijbiet ongeveer het makkelijkste is wat een mens in zijn of haar moestuin kan zaaien. Nu gaat die vlieger bij mij niet op. Pas na een paar maanden (!) komt de snijbiet voorzichtig op. En dan ook nog mondjes maat. Niets geen weelderig rijtje snijbiet in mijn moestuin. Ik moet het doen met een paar zielige plantjes.

Maar gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel in de tuin. Vandaag zag ik de eerste tuinboontjes en capucijners hangen. Met een beetje geluk eten we binnenkort verse tuinboontjes en jonge capucijners!

zondag 23 mei 2010

Radiccio


Tijdens mijn bezoek aan een ´Belgische´ tuinwinkel was ik in de veronderstelling een zakje zaad voor rode sla te kopen. Maar ik was helemaal mis het bleek Radiccio te zijn. En Radiccio is geen sla maar familie van de witlof. Maar wordt wel vaak door de sla gegeten. De Radiccio plantjes kwamen enthousiast op. En inmiddels heb ik ze netjes uitgeplant in een Vreeken-bak. Straks gaan ze een mooi plekje in de tuin krijgen en met een beetje geduld. Eten wij dit najaar heeeel veel Radiccio door onze sla. En tegen die tijd heb ik vast veel meer recepten opgeduikeld waar de Radiccio zich happy invoelt.

Drukke Pinksterdagen voor de tuin


Eindelijk lijkt het erop dat we de kou achter ons kunnen laten. De late vorst heeft nog best veel schade aan mijn moestuinplantjes aangericht. Zelfs plantjes in de kas hebben 'kou gevat'. Daarom gaat er ook nog het e.e.a. in de herkansing. Maar gelukkig is het nu lekker groeizaam weer en in combinatie met een paar vrije dagen, is dit goed nieuws voor mijn moestuin.

De spinazie die ik begin april gezaaid heb, leek helemaal nergens op. Ze was nu wel langzaam aan het opkomen, maar op wonderbare wijze kwamen er ook radijsjes tussen op. En natuurlijk nog een hoop onkruid. Ik kon met de beste wil van de wereld niet voorstellen dat ik daar een lekker maaltje spinazie van zou kunnen halen. Dus hopla, de spa erin en omspitten die handel. Om plaats te maken voor rijtjes venkel en andijvie zaad.

Gelukkig zijn er ook groenten die het goed doen. De uitjes staan er goed bij en ik hoop dan ook in augustus mijn eigen uitjes te kunnen oogsten. Ik kieper er regelmatig koffiedrap bij, want dat zou de uienvlieg weghouden.

Ook de savooien- en rode kooltjes doen het goed. Maar ik ben op mijn hoede, want ik kan mij van vorige jaar herinneren dat er allerlei rupsjes gek op koolplantjes zijn. Dus ik juig nog maar niet te vroeg wat de kooltjes betreft.
En de tuinboontjes staan er ook mooi bij. De rode tuinbonen bloeien prachtig. Dus als elk bloemetje straks een boon wordt, wordt het smullen.


Helemaal tegen mijn geloof in hebben we deze Pinksterdagen toch maar een tentje met net rond de aardbeien plantjes gebouwd. Mede omdat er een fanatieke spreeuw tussen het dak van de Vlaamse Schuur vlak naast de moestuin met een nest jongen zit. Het heeft niet echt een ´groene´ uitstraling. Maar willen we straks lekkere aardbeitjes uit eigen tuin eten, hebben we geen keus. Alhoewel het me nog een hele toer lijkt om voor die aardbeitjes in die tent te moeten kruipen om te plukken.


Een eenvoudigere maatregel tegen ongewenste bezoekers in mijn moestuin zijn de bodemloze plastikbekers waarin ik slaplantjes heb gezet in de hoop dat de slakken het te veel moeite vinden om over het plastik randje te klimmen om zich te goed te doen aan mij met zorg opgekweekte slaplantjes.

Elke vierkante meter wordt benut in mijn tuin. En er zijn inmiddels tomatenplantjes die het luchtruim gekozen hebben middels een hanging basket aan het kasje. Er zitten speciale hang tomatenplantjes in (uiteraard van mijn ´tomaten-vriendin´ Carla) die straks volgens het zakje een lawine aan mini tomaatjes moeten gaan geven. We wachten het in spanning af ....